Bir gün er, bölük komutanının odasına girer ve mahcup bir tavırla izin ister. Komutan kaşlarını çatarak sorar:
— "Hayırdır evladım, ne izni bu?"

Asker boynunu büker:
— "Komutanım, az önce karımdan mektup aldım. Bizim ufaklık çok hastaymış, hanım 'Yetiş' diyor..."

Komutan masasındaki dosyadan başını bile kaldırmadan gürler:
— "Yalan söylüyorsun asker! Karından gelen mektubu demin ben de okudum, çocuk gayet iyiymiş, hiçbir sağlık sorunundan bahsetmiyordu!"

Asker esas duruşa geçip selamını verir, tam kapıdan çıkacakken arkasını döner ve gayet sakin bir sesle:
— "Komutanım," der. "Anlaşılan ikimiz de fena yalancıyız... Çünkü ben bekârım!"