Bir araştırma gezisi sırasında fizikçi, matematikçi, kimyacı, jeolog ve antropologdan oluşan bir heyet arazide fırtınaya yakalanır. Hemen yakındaki eski bir köy evine sığınırlar. Ev sahibi onlara ikram hazırlamak için mutfağa geçtiğinde, hepsinin dikkati odanın ortasındaki ilginç sobaya takılır. Soba, altındaki taşların yardımıyla yerden yaklaşık bir metre yukarıya kurulmuştur.

Bilim adamları arasında sobanın neden bu kadar yüksekte olduğuna dair hararetli bir tartışma başlar:

Kimyacı: — "Bence adam sobayı yükselterek aktivasyon enerjisini düşürmüş, böylece daha az odunla daha yüksek verim almayı amaçlamış."

Fizikçi: — "Kesinlikle hayır! Adam konveksiyon yoluyla ısınan havanın odayı daha kısa sürede ve homojen şekilde ısıtmasını sağlamak istemiş."

Jeolog: — "Burası tektonik hareketlilik bölgesi. Herhangi bir sarsıntı anında sobanın taşların üzerine devrilmesini sağlayarak yangın riskini minimize etmeyi hedeflemiş."

Matematikçi: — "Soba odanın tam geometrik merkezine ve dikey eksende optimum noktaya kurulmuş. Amaç, ısı dağılımını lineer bir dengede tutmak."

Antropolog: — "Bence bu tamamen kültürel. İlkel topluluklarda görülen ateşe tapma ritüelinin modern bir yansıması olarak, ateşi (sobayı) yüceltmek için yukarıya kurmuş."

Tam o sırada ev sahibi elinde çaylarla içeri girer. Bilim adamları hemen adama merakla sorarlar:
— "Bey amca, sobayı neden bu kadar yukarıya kurdun? Bilimsel açıklaması nedir?"

Köylü amca şaşkınlıkla cevap verir:

— "Valla beyim, boru yetmedi!"